pix.house | Push the Sky Away | Piotr Zbierski | wystawa
Miejsce dla fotografii. Społecznościowa galeria fotografii dokumentalnej i reportażu. Miejsce wystaw, spotkań, warsztatów.
galeria, fotografia, poznań, dokument, reportaż, fotografia uliczna, galeria fotografii, galeria fotografii poznań, poznan, wykrota, forecki, pix, pixhouse
28184
post-template-default,single,single-post,postid-28184,single-format-standard,woocommerce-no-js,ajax_updown_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-3.8,menu-animation-line-through,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive
 

Push the Sky Away | Piotr Zbierski | wystawa

TERMIN WYSTAWY: 12.04 – 20.05.2018 | wystawa czynna od wtorku do soboty od 17.00 do 19.00

MIEJSCE WYSTAWY: PIX.HOUSE – UL. GŁOGOWSKA 35a Poznań

Wernisaż: czwartek 12.04.2018  godz. 18.00

 

WSTĘP WOLNY

Od niemal 10 lat Piotr Zbierski konsekwentnie tworzy swoje wizualne opowieści. Przybierają one formę rozbudowanych, wielowątkowych cykli zdjęć w których bada on zarówno otaczający go świat jaki i samo medium jakim się posługuje – fotografię. Zdjęcie te wymykają się dobrze znanej dokumentalnej konwencji, ich estetyka może przywodzić oniryczne skojarzenia, sugerować jakiś rodzaj powidoków, szkiców. Wyraźnie widać jednak jakie obszary interesują ich Autora. Kluczowe jest, często podkreślane przez Zbierskiego, spotkanie z innym człowiekiem, ze Światem, z naturą. Wchodzenie w coraz to nowe obszary, eksplorowanie świata emocji, intensywne ich doświadczanie stało się metodą pracy i warunkiem tworzenia tego rodzaju obrazów. Cechuje je niespotykana wrażliwość spojrzenia, specyficzne techniki fotograficzne, które wybiera oraz poruszana przez niego tematyka. Te trzy elementy składają się na oryginalność twórcy. Zbierski używa fotografii do tego, aby badać stany mentalne, emocje, relacje zachodzące między naturą a kulturą, struktury głębsze i bardziej ukryte niźli te doświadczane w codziennej i zwyczajowej percepcji. Wszystko to naznaczone jest intymnym kontaktem z fotografowanymi ludźmi, przedmiotami, miejscami, przyrodą. Bez umiejętności wejścia w taki rodzaj relacji fotografie te zapewne nie mogłyby powstać. Dzięki temu otrzymujemy obrazy, które mogą zdumiewać, intrygować, obrazy które wymagają od nas uwagi i percepcyjnego zaangażowania. Nieoczywistość tych zdjęć powoduje, że przywodzą one skojarzenia z koncepcją dzieła otwartego – wiele tu trzeba sobie dopowiedzieć, ale i wiele z nich można odczytać. Kolejne tworzone przez niego cykle: Dream of White Elephants, Love has to be reinvented oraz Stones were lost from the base ukazują drogę, którą podąża twórca i chociaż zmieniają się tematy tych prac, wyraźnie widać w nich silną autorską wizję. Bez wątpienia ważnymi dla fotografa pojęciami są droga i podróż, rozumiane na wielu możliwych poziomach. On sam intensywnie przemieszcza się w poszukiwaniu inspiracji. Odwiedza kolejne kraje w Europie, kilka razy podróżował do Indii. Poszukuje miejsc, które zachowały jeszcze jakiś rodzaj pierwotności, miejsc, gdzie można doświadczyć magicznej cykliczności powtarzanych obrzędów, w których przetrwały resztki dawnego precywilizacyjnego uniwersum.

Zbierski wierzy w fotografię, która jest dla niego, jak sam mówi, medium do opowiadania o „własnych i cudzych końcach”. To prawda, fotografia jest sztuką nostalgiczną, choć nie tylko o nostalgię Zbierskiemu chodzi. W istocie aparat fotograficzny staje się dla niego narzędziem poznawania świata a fotografia sposobem odpowiedzi na stawiane sobie pytania. „Wyobraziłem sobie swoją pracę jako historię o balansie pomiędzy sprzecznymi stanami i uczuciami. Fotografia to mój sposób na komunikację, język w pośredni sposób opowiadający o mnie. Buduję historie na pograniczu fantazji, wyobrażenia i rzeczywistości, pokazuję perspektywę odbioru życia przekształconego przez emocje i nostalgię lub po prostu: posługuję się sytuacjami z czasów współczesnych dla odtworzenia życia »pierwszych ludzi« (nie chodzi tu o rozumienie kim byli ludzie, ale czym jest ludzka natura) – ich fizyczności, codziennego funkcjonowania, rytuałów oraz praemocji”. Prace zaprezentowane na wystawie i w albumie Push the Sky Away wiele mówią o Zbierskim, ale przede wszystkim ukazują intrygującą wyprawę w poszukiwaniu źródeł kultury. Przypominają, że warto wracać do fundamentalnych pytań o naturę człowieka i jego relacje ze światem. Powstając w nieustannej podróży, same mogą stać się punktem wyjścia, obiektem eksploracji, pretekstem do sprawdzenia innej perspektywy patrzenia na rzeczywistość.

Tomasz Ferenc

Wystawie towarzyszy książka Push the Sky Away, wydana przez wydawnictwo PWSFTviT. Publikacja zawiera tekst prof. Eleonory Jedlińskiej oraz wiersz Patti Smith, który powstał specjalnie do tej książki. Jest to pierwsze tak obszerne wydawnictwo fotografii Piotra Zbierskiego, podsumowujące dotychczasowy dorobek artysty.

Piotr Zbierski (ur. 1987) obecnie doktorant PWSFTviT w Łodzi. Prezentował swoje prace w galeriach m.in. we Francji, Niemczech, Portugalii, Rosji, jak również w magazynach (Shots Magazine, Archivo Zine, Die Nacht, Gup Magazine). W 2012 roku wygrał prestiżową nagrodę dla Leica Oscar Barnack Newcomer Award za cykl prac Pass by me. Jego prace znajdziemy w kolekcjach Kiyosato Museum of Photographic Arts w Japonii oraz w Musée de l’Élysée w Szwajcarii. W 2016 roku wydał swoją pierwszą książkę pt. Push the sky away – tryptyk nad którym pracował w latach 2008-2016. Żyje i pracuje w Łodzi.

WYSTAWA PREZENTOWANA DZIĘKI WSPARCIU MIASTA: 

PARTNERZY WYSTAWY: