{"id":40271,"date":"2026-04-29T08:17:10","date_gmt":"2026-04-29T06:17:10","guid":{"rendered":"https:\/\/pix.house\/?p=40271"},"modified":"2026-04-29T09:27:18","modified_gmt":"2026-04-29T07:27:18","slug":"talent-roku-2026-wyniki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pix.house\/en\/talent-roku-2026-wyniki\/","title":{"rendered":"Talent Roku 2026 | wyniki"},"content":{"rendered":"
\n\t
\n\t\t
\n\t\t\t

Dzi\u0119kujemy za 190<\/strong> wyj\u0105tkowych zg\u0142osze\u0144 do tegorocznej edycji konkursu Talent Roku!<\/p>\n

Jury<\/strong> w sk\u0142adzie: Jan Brykczy\u0144ski, Joanna Tyczy\u0144ska, Krzysiek Or\u0142owski, Mateusz Kiszka oraz Katarzyna Gra\u017cewicz i Adrian Wykrota podj\u0119\u0142o decyzj\u0119.<\/p>\n

Poziom zg\u0142oszonych projekt\u00f3w by\u0142 bardzo wysoki<\/strong>, a r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 sposob\u00f3w obrazowania i opowiadania poprzez fotografi\u0119 \u2013 wr\u0119cz imponuj\u0105ca. To niezwykle cenne, \u017ce to medium wci\u0105\u017c s\u0142u\u017cy do poruszania wa\u017cnych temat\u00f3w. Obejmuj\u0105 one zar\u00f3wno historie o bezapelacyjnym znaczeniu spo\u0142ecznym, jak i te bardzo osobiste, kt\u00f3re z czasem zyskuj\u0105 uniwersalny wymiar i staj\u0105 si\u0119 istotne dla nas wszystkich.<\/p>\n

W\u015br\u00f3d wyr\u00f3\u017cnionych projekt\u00f3w znalaz\u0142y si\u0119 klasyczne materia\u0142y dokumentalne, ale tak\u017ce zestawy konceptualne i badawcze, w kt\u00f3rych przekaz jest silnie wzmacniany przez wizualno\u015b\u0107 medium fotografii. Stawiamy zatem na otwarto\u015b\u0107 podej\u015b\u0107 i r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 j\u0119zyka wizualnego.<\/p>\n

Wszystkim wyr\u00f3\u017cnionym i tym, kt\u00f3rzy wys\u0142ali swoje projekty serdecznie gratulujemy<\/strong>! Mocno trzymamy kciuki za Wasz dalszy rozw\u00f3j i kolejne fotograficzne poszukiwania.<\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/h5>\n

fot. Marcin P\u0142onka \/ Not quite real, not really fake<\/em><\/p>\n

KATEGORIA SCHOLAR<\/strong><\/h5>\n
zwyci\u0119\u017cczyni<\/strong><\/h6>\n

MONS SILENSIS<\/strong><\/p>\n

Dominika Muszy\u0144ska<\/h5>\n
nagroda: stypendium 6.000 z\u0142 na\u00a0 doko\u0144czenie projektu fotograficznego<\/em><\/strong><\/h6>\n

Projekt jest rezultatem osobistej fascynacji g\u00f3r\u0105 \u015al\u0119\u017c\u0105, kt\u00f3ra splata si\u0119 z przesiedle\u0144cz\u0105 histori\u0105 mojej rodziny po 1945 roku. W swojej opowie\u015bci o \u015al\u0119\u017cy chc\u0119 pokaza\u0107, jak miejsca naznaczone historycznymi p\u0119kni\u0119ciami staj\u0105 si\u0119 \u017cyznym gruntem dla wyobra\u017ani i opowiadania historii. Moim celem jest zbadanie, w jaki spos\u00f3b mit i pami\u0119\u0107 kszta\u0142tuj\u0105 kulturowy krajobraz \u015al\u0119\u017cy oraz jak warstwy wierze\u0144 \u2013 duchowych, historycznych i fantastycznych \u2013 wsp\u00f3\u0142istniej\u0105 w jednym miejscu. Poprzez ponowne odczytanie i wizualne przepracowanie tych narracji „Mons Silensis\u201d stawia pytanie o to, jak budowana jest pami\u0119\u0107 zbiorowa oraz w jaki spos\u00f3b mit mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 odpowiedzi\u0105 na brak, wykorzenienie czy strat\u0119.<\/p>\n

* Obiekty widoczne na dw\u00f3ch fotografiach pochodz\u0105 ze zbior\u00f3w Muzeum \u015al\u0119\u017ca\u0144skiego w Sob\u00f3tce. Cz\u0119\u015b\u0107 materia\u0142u powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy ze \u015brodowiskiem \u015al\u0119\u017ca\u0144skich Rodzimowierc\u00f3w.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

DO IT TO YOURSELF <\/b><\/p>\n

Joanna Olichwer<\/h5>\n
nagroda: udzia\u0142 w warsztatach edytorskich<\/em><\/strong><\/h6>\n

Wyolbrzymiam, przerysowuj\u0119, deformuje\u2026 bo dlaczego nie? Przecie\u017c pi\u0119kno nie musi by\u0107 powa\u017cne, a cia\u0142o nie musi s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n

Pole walki zmieniam w plac zabaw w kt\u00f3rym eksperyment i \u015bmiech spotykaj\u0105 cia\u0142o pozytywno\u015b\u0107.
\nKa\u017cdy podbr\u00f3dek, asymetryczna pier\u015b, ka\u017cdy garb i fa\u0142d to dow\u00f3d na to, \u017ce wolno\u015b\u0107 bywa przewrotna.<\/p>\n

Przekszta\u0142cam produkty do makija\u017cu i narz\u0119dzia beauty w materia\u0142y rze\u017abiarskie, wykorzystuj\u0105c je do tworzenia abstrakcyjnych kompozycji podkre\u015blaj\u0105cych cielesn\u0105 autonomi\u0119 i eksperyment.<\/p>\n

Osadzona w feministycznym podej\u015bciu artystycznym, traktuj\u0119 cia\u0142o jednocze\u015bnie jako medium i podmiot, akceptuj\u0105c jego \u201eniedoskona\u0142o\u015bci\u201d jako form\u0119 oporu i ekspresji. Pochylam si\u0119 nad percepcj\u0105 i autoobrazem, kwestionuj\u0105c, ile z tego, co widzimy, jest rzeczywiste, a ile stanowi projekcj\u0119. Zamiast d\u0105\u017cy\u0107 do perfekcji, przekszta\u0142cam rytua\u0142y samodoskonalenia w akty ironii i wyzwolenia.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

SILVER ANGELS<\/b><\/p>\n

Kasia S\u0301lesin\u0301ska<\/h5>\n
nagroda:\u00a0 konsultacja projektu, zestaw publikacji Pix.house\u00a0<\/em><\/strong><\/h6>\n

„Silver Angels\u201d to opowie\u015b\u0107 o kobietach wyje\u017cd\u017caj\u0105cych za granic\u0119, by pracowa\u0107 jako opiekunki os\u00f3b starszych. Projekt podejmuje temat cz\u0119sto niewidzialnej pracy opieku\u0144czej oraz migracji zarobkowej kobiet. Jego celem jest ukazanie ich do\u015bwiadcze\u0144 oraz stworzenie wizualnego archiwum tego zjawiska.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n
<\/h5>\n
<\/h5>\n
KATEGORIA ZINCALL<\/h5>\n
zwyci\u0119\u017cczyni<\/strong><\/h6>\n

WEZWANIE<\/b><\/p>\n

Paulina Zi\u0119ba<\/h5>\n
nagroda: wydanie publikacji do kwoty 10 000 z\u0142 (prace projektowe i redakcyjne, druk), udzia\u0142 w warsztatach edytorskich<\/em><\/strong><\/h6>\n

Projekt „Wezwanie” wyrasta z osobistego do\u015bwiadczenia choroby psychicznej bliskiej osoby i podejmuje pr\u00f3b\u0119 spojrzenia na ni\u0105 poza medycznymi definicjami. Artystka przygl\u0105da si\u0119 stanom, w kt\u00f3rych granica mi\u0119dzy rzeczywisto\u015bci\u0105 a do\u015bwiadczeniem wewn\u0119trznym ulega zatarciu, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do alternatywnych interpretacji \u2014 w tym teorii szamanistycznych. Fotografie staj\u0105 si\u0119 przestrzeni\u0105 zawieszenia mi\u0119dzy tym, co uznawane za objaw, a tym, co mo\u017ce by\u0107 prze\u017cywane jako forma duchowego kontaktu.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

<\/h6>\n
wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

***\u00a0<\/b><\/p>\n

Marcin Grela<\/strong><\/h5>\n
nagroda: udzia\u0142 w warsztatach edytorskich<\/em><\/strong><\/h6>\n

To opowie\u015b\u0107 o m\u0142odych ch\u0142opcach, kt\u00f3rzy wchodz\u0105 w doros\u0142o\u015b\u0107 w cieniu wielkiej historii. S\u0105 migrantami z Ukrainy, Bia\u0142orusi, Gruzji i Kazachstanu, a cz\u0119\u015b\u0107 z nich pochodzi z samej Polski. Od trzech lat pr\u00f3buj\u0105 zorganizowa\u0107 swoje \u017cycie na nowo w Polsce \u2013 kraju, kt\u00f3ry dla wielu sta\u0142 si\u0119 drug\u0105 ojczyzn\u0105. Sport, a konkretnie boks, sta\u0142 si\u0119 ich wsp\u00f3lnym j\u0119zykiem i spoiwem, kt\u00f3re ich jednoczy.<\/p>\n

Projekt dotyka fundamentalnego paradoksu wsp\u00f3\u0142czesnej m\u0119sko\u015bci, kt\u00f3ry staje si\u0119 jeszcze wyra\u017aniejszy w kontek\u015bcie tych m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn. Wbrew powszechnej opinii agresja nie jest jednoznacznie z\u0142a. Z perspektywy psychologii jest to naturalny, pierwotny pop\u0119d. Dla bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali brutalnie wyrwani ze swojego \u015bwiata, stracili domy, przyjaci\u00f3\u0142 i poczucie bezpiecze\u0144stwa, agresja staje si\u0119 fundamentaln\u0105 si\u0142\u0105 \u017cyciow\u0105. To energia, kt\u00f3ra pozwala im walczy\u0107 o przetrwanie i godno\u015b\u0107 w nowej, obcej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

Jednak wsp\u00f3\u0142czesna kultura Zachodu, w d\u0105\u017ceniu do pacyfikacji \u017cycia spo\u0142ecznego, cz\u0119sto traktuje agresj\u0119 jako tabu. M\u0142odych ch\u0142opc\u00f3w uczy si\u0119 t\u0142umi\u0107 ten pop\u0119d, zamiast uczy\u0107 ich, jak go kontrolowa\u0107. Dla m\u0142odych imigrant\u00f3w nosz\u0105cych w sobie traum\u0119 wojny taka stygmatyzacja jest podw\u00f3jnie szkodliwa. Odbiera im naturalne narz\u0119dzia do radzenia sobie z frustracj\u0105 i l\u0119kiem. Gdy nie ma spo\u0142ecznego przyzwolenia na wyra\u017cenie gniewu w zdrowy spos\u00f3b, t\u0142umiona frustracja mo\u017ce zamieni\u0107 si\u0119 w toksyczne zjawiska: depresj\u0119, samookaleczenia, stany l\u0119kowe. Niewyra\u017cona energia zwraca si\u0119 przeciwko nim samym.<\/p>\n

Ten projekt pokazuje trzeci\u0105 drog\u0119. Nie gloryfikuje bezmy\u015blnej przemocy, ale te\u017c nie pot\u0119pia samej agresji. Pokazuje, jak w kontrolowanych warunkach \u2013 poprzez dyscyplin\u0119 sportu \u2013 ten pot\u0119\u017cny, naturalny pop\u0119d mo\u017ce zosta\u0107 przekszta\u0142cony w cnot\u0119. Staje si\u0119 form\u0105 ekspresji i antidotum na depresj\u0119.<\/p>\n

 <\/p>\n\n

<\/h6>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

MARTWY PUNKT<\/b><\/p>\n

Maksim Saryczau<\/h5>\n
nagroda: konsultacja projektu<\/em><\/strong><\/h6>\n

Projekt „Martwy punkt” bada, jak dzia\u0142a w\u0142adza pa\u0144stwowa w warunkach ograniczonej kontroli spo\u0142ecznej, koncentruj\u0105c si\u0119 na przemocy, strachu i ludzkiej podatno\u015bci na zranienie. Osadzony w kontek\u015bcie Bia\u0142orusi i Rosji projekt, \u015bledzi ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy systemami kontroli z czas\u00f3w sowieckich a wsp\u00f3\u0142czesnymi praktykami, w kt\u00f3rych nadz\u00f3r, big data i technologie cyfrowe s\u0105 wykorzystywane do kontrolowania spo\u0142ecze\u0144stwa. Wychodz\u0105c poza \u015bci\u015ble dokumentalne podej\u015bcie, „Martwy punkt” wykorzystuje warstwowe materia\u0142y wizualne, by budowa\u0107 szersze rozumienie tego, jak struktury w\u0142adzy wp\u0142ywaj\u0105 na codzienne \u017cycie, a tak\u017ce porusza kwestie form oporu w spo\u0142ecze\u0144stwie.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

Not quite real, not really fake \/ Nie do ko\u0144ca prawdziwe, nie do ko\u0144ca fa\u0142szywe<\/b><\/p>\n

Marcin P\u0142onka<\/h5>\n
nagroda: zestaw wydawnictw Pix.house<\/em><\/strong><\/h6>\n

Zacz\u0105\u0142em od sprzeczno\u015bci, kt\u00f3rej nie potrafi\u0142em rozwi\u0105za\u0107: \u017ce ta sama trasa pokonywana przez wszystkich nigdy nie jest w istocie t\u0105 sam\u0105 tras\u0105. Mijamy identyczne wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne, poch\u0142aniamy te same powierzchnie, dziedziczymy te same kierunki \u2014 a mimo to docieramy w zupe\u0142nie inne miejsce. To, co si\u0119 przed nami ods\u0142ania, to nie sam krajobraz, ale cicha rozbie\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy tym, co widziane, a tym, co zrozumiane.<\/p>\n

Pr\u00f3ba odnalezienia jednej, obiektywnej prawdy zacz\u0119\u0142a przypomina\u0107 mylenie wierzchniej warstwy gleby z ca\u0142ym terenem. Powierzchnia brana za g\u0142\u0119bi\u0119. Wniosek wyci\u0105gni\u0119ty zbyt wcze\u015bnie, zbyt g\u0142adki. Przesta\u0142o mnie interesowa\u0107, czym co\u015b jest, a zacz\u0105\u0142em zwraca\u0107 wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 na to, jak bardzo opiera si\u0119 to utrwaleniu \u2014 jak znaczenie zmienia si\u0119 w zale\u017cno\u015bci od tego, gdzie stoisz, jak d\u0142ugo patrzysz i co ze sob\u0105 przynosisz.<\/p>\n

Brak ch\u0119ci i oczekiwa\u0144, by dotrze\u0107 do czego\u015b konkretnego, sta\u0142 si\u0119 stanowiskiem samym w sobie. Pozwoli\u0142o mi to porusza\u0107 si\u0119 bez szukania ostatecznych rozwi\u0105za\u0144, traktowa\u0107 przestrze\u0144 nie jako co\u015b do zdefiniowania, ale jako co\u015b, przez co si\u0119 przechodzi i z czego si\u0119 czerpie. Teren sta\u0142 si\u0119 mniej tematem, a bardziej punktem wydobycia \u2014 my\u015bli, projekcji, fragment\u00f3w, kt\u00f3re nie do ko\u0144ca chc\u0105 opanowa\u0107. To, co si\u0119 wy\u0142ania, nie jest jasno\u015bci\u0105, lecz rodzajem zestrojenia mi\u0119dzy obserwacj\u0105 a wyobra\u017ani\u0105, w kt\u00f3rym obie pozostaj\u0105 niekompletne.<\/p>\n

Podczas podr\u00f3\u017cy przez ameryka\u0144ski Zach\u00f3d, ten spos\u00f3b my\u015blenia znalaz\u0142 sw\u00f3j odpowiednik w samej strukturze terenu. W miejscu, kt\u00f3re nie upiera si\u0119 przy trwa\u0142o\u015bci.
\nW miejscu, kt\u00f3re istnieje tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo dzia\u0142a. To, co wydaje si\u0119 nieruchome, cz\u0119sto jest tylko zatrzymane w pauzie; to, co wygl\u0105da na opuszczone, rzadko bywa przypadkowe. Nosi w sobie osad decyzji podj\u0119tych gdzie indziej, system\u00f3w, kt\u00f3re przyby\u0142y, wyeksploatowa\u0142y swoje i wycofa\u0142y si\u0119, nie musz\u0105c usprawiedliwia\u0107 w\u0142asnego odej\u015bcia.<\/p>\n

Wykorzystaj \u2192 wyeksploatuj \u2192 ruszaj dalej.<\/p>\n

Zmiana trasy wystarczy, by nakre\u015bli\u0107 wszystko od nowa.<\/p>\n

Kiedy znikaj\u0105 pieni\u0105dze, to\u017csamo\u015b\u0107 b\u0142yskawicznie si\u0119 za\u0142amuje.<\/p>\n

Ziemia funkcjonuje tu jako co\u015b instrumentalnego \u2014 liczy si\u0119 to, co mo\u017ce wyprodukowa\u0107, ile wytrzyma, kiedy przestanie by\u0107 przydatna. Zawsze obecna jest perspektywa wyjazdu, a wraz z ni\u0105 pewna lekko\u015b\u0107: rzeczy buduje si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce mog\u0105 nie przetrwa\u0107, trzyma si\u0119 je ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce by\u0107 mo\u017ce trzeba b\u0119dzie je porzuci\u0107.<\/p>\n

To miejsce istnieje tak d\u0142ugo, jak d\u0142ugo spe\u0142nia swoj\u0105 funkcj\u0119.<\/p>\n

Przywi\u0105zanie jest opcjonalne.<\/p>\n

Historia potrafi znika\u0107 r\u00f3wnie \u0142atwo, jak powstaje.<\/p>\n

To, co mog\u0142oby uchodzi\u0107 za rozk\u0142ad, zaczyna by\u0107 odczytywane inaczej. To nie do ko\u0144ca strata, nie do ko\u0144ca pora\u017cka \u2014 lecz co\u015b bli\u017cszego naturalnej rotacji. System dobiegaj\u0105cy ko\u0144ca, a nast\u0119pnie pustoszej\u0105cy. Fizyczne porzucenie rzeczy. Pozwalanie, by nieobecno\u015b\u0107 nabiera\u0142a kszta\u0142t\u00f3w bez \u017cadnego oporu.<\/p>\n

To, co pozostaje, to krajobraz, kt\u00f3ry nie sprowadza si\u0119 do jednej narracji, lecz trwa w zawieszeniu mi\u0119dzy obecno\u015bci\u0105 a wycofaniem. Nie do ko\u0144ca prawdziwy, nie do ko\u0144ca fa\u0142szywy.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n
<\/h5>\n
<\/h5>\n
<\/h5>\n
KATEGORIA CURATORLAB<\/h5>\n
zwyci\u0119\u017cczyni\u00a0<\/strong><\/h6>\n

God\u2019s Children \/ Dzieci Boga\u00a0<\/b><\/p>\n

Daria Izworska<\/h5>\n
nagroda: dofinansowanie koszt\u00f3w organizacji wystawy w galerii Pix.house (produkcja, dojazdy, teksty, druk) do kwoty 6000 z\u0142<\/em><\/strong><\/h6>\n

Kiedy si\u0119 urodzi\u0142am, moi rodzice byli wyznawcami Ko\u015bcio\u0142a; ojciec by\u0142 pastorem i wi\u0119kszo\u015b\u0107 mojej rodziny zosta\u0142a nawr\u00f3cona. Wraz z rodzicami opu\u015bcili\u015bmy Ko\u015bci\u00f3\u0142, kiedy mia\u0142am dwana\u015bcie lat. Ten projekt jest moim powrotem do do\u015bwiadcze\u0144 dorastania w radykalnej spo\u0142eczno\u015bci religijnej i pozosta\u0142o\u015bci jej wp\u0142ywu. Pracuj\u0105c z archiwami rodzinnymi, inscenizowanymi rekonstrukcjami oraz fotografowanymi artefaktami, ods\u0142aniam struktury indoktrynacji, ujawniaj\u0105c warstwy psychologicznego kondycjonowania. Rozwijaj\u0105c si\u0119 w czasie, projekt dokumentuje negocjacj\u0119 osobistej sprawczo\u015bci w relacji z nieustann\u0105 obecno\u015bci\u0105 Wszechwidz\u0105cego.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

Running to the Sun \/ Biegn\u0119 do s\u0142o\u0144ca <\/b><\/p>\n

Sara Herczy\u0144ska i Antonina Guga\u0142a<\/h5>\n
nagroda: zaproszenie do zorganizowania wystawy w Pix.house w 2027 roku\u00a0<\/strong><\/h6>\n

„Biegn\u0119 do s\u0142o\u0144ca” (Running to the Sun) to zbi\u00f3r fotografii i tekst\u00f3w, kt\u00f3re splataj\u0105 si\u0119 w autoetnograficzn\u0105 opowie\u015b\u0107 o do\u015bwiadczeniu wczesnego macierzy\u0144stwa. Ksi\u0105\u017cka skupia si\u0119 na kwestii spojrzenia, opowiada o rodzicielstwie widzianym z dw\u00f3ch perspektyw \u2013 wyobra\u017cenia i do\u015bwiadczenia. Proces stawania si\u0119 matk\u0105 wi\u0105\u017ce si\u0119 dla artystki ze zmian\u0105 sposob\u00f3w widzenia: codzienny krajobraz oraz miejsca w kt\u00f3rych przebywa ulegaj\u0105 transformacji, otaczaj\u0105 j\u0105 nowe osoby i rzeczy. Guga\u0142a uwa\u017cnie przygl\u0105da si\u0119 odmienionej rzeczywisto\u015bci. W do\u015bwiadczaniu macierzy\u0144stwa stale towarzysz\u0105 jej fotografia oraz pisanie – narz\u0119dzia, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 odnale\u017a\u0107 si\u0119 w nowej sytuacji, zaadaptowa\u0107 do roli matki. Wystawa opowiada\u0142a o rodzicielstwie widzianym z dw\u00f3ch perspektyw \u2013 wyobra\u017cenia i wiedzy uciele\u015bnionej, do\u015bwiadczenia.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

PRE MORTEM<\/b><\/p>\n

Dominik Tomaszczuk<\/h5>\n
nagroda: udzia\u0142 w warsztatach edytorskich<\/strong><\/h6>\n

Projekt Pre Mortem to wizualna eksploracja katastrofy klimatycznej i jej konsekwencji.
\nWykorzystuj\u0105c technik\u0119 mapowania ryzyka, autor bada stan naszej planety i zadaje pytanie: czy mogli\u015bmy temu zapobiec?<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

<\/h5>\n
KATEGORIA WIELKOPOLSKA DOC<\/h5>\n
zwyci\u0119zcy<\/strong><\/h6>\n

Adolf, Egipt i milicja\u00a0<\/b><\/p>\n

Dagmara Bara\u0144ska-Morzy, Pawe\u0142 Ja\u015bkiewicz<\/h5>\n
nagroda w wysoko\u015bci 4000 z\u0142 oraz organizacja wystawy w galerii WBPiCAK w 2027 roku<\/em><\/strong><\/h6>\n

Nad Jeziorem Kierskim w Poznaniu przez lata funkcjonowa\u0142 luksusowy o\u015brodek. Powsta\u0142y w 1958 roku na terenie niewielkiej poniemieckiej bazy turystycznej, po intensywnej rozbudowie w latach 70-tych s\u0142u\u017cy\u0142 jako o\u015brodek wypoczynkowy milicji, a od 2005 roku jako o\u015brodek szkoleniowy policji. W 2012 roku o\u015brodek zosta\u0142 zamkni\u0119ty, a pi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej przekazany miastu Pozna\u0144 na cele spo\u0142eczne. Kompleks po kilku latach uleg\u0142 ca\u0142kowitej dewastacji. W 2026 roku decyzj\u0105 w\u0142adz Poznania wszystkie budynki wyburzono, oszcz\u0119dzaj\u0105c jedynie niewielk\u0105 pergol\u0119.<\/p>\n

Na terenie o\u015brodka znajdowa\u0142y si\u0119 dwa dzie\u0142a sztuki. Wewn\u0105trz pergoli ca\u0142y czas stoi rze\u017aba \u201eMatka Polka\u201d \u0141ucjana Rabskiego. Jest ona kopi\u0105 dzie\u0142a \u201eMutter und Kind\u201d Adolfa Abela, kt\u00f3re przyjecha\u0142o do Kiekrza prawdopodobnie w latach 1943-44. Artysta by\u0142 faworyzowany przez w\u0142adze III Rzeszy i prawdopodobnie gdy urz\u0119dnicy MSW odkryli nazistowski rodow\u00f3d rze\u017aby, przeniesiono j\u0105 dyskretnie na teren szpitala MSWiA w Poznaniu, zlecaj\u0105c jednocze\u015bnie Rabskiemu wykonanie ideologicznie bezpiecznej reprodukcji.<\/p>\n

W jednym z budynk\u00f3w o\u015brodka znajdowa\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dwunastometrowa mozaika z motywami egipskimi, u\u0142o\u017cona w 1972 r. z tysi\u0119cy kawa\u0142k\u00f3w porcelany chodzieskiej przez Urszul\u0119 Okupniak-Chmielewsk\u0105 i Janin\u0119 Katulsk\u0105-Jakubowsk\u0105. Ich dzie\u0142o przetrwa\u0142o dewastacj\u0119 i rozbi\u00f3rk\u0119. Po interwencji mieszka\u0144c\u00f3w mozaik\u0119 zabezpieczono, a potem podzielono na 120 fragment\u00f3w, poci\u0119to i zmagazynowano. Miasto nie znalaz\u0142o dotychczas miejsca na jej ponown\u0105 ekspozycj\u0119.<\/p>\n

Niniejszy projekt jest artystyczn\u0105 dokumentacj\u0105 kierskich obiekt\u00f3w w krytycznym momencie ich istnienia. To pr\u00f3ba uchwycenia los\u00f3w dzie\u0142 zanim ostatecznie zostan\u0105 zapomniane.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

wyr\u00f3\u017cnienie<\/b><\/h6>\n

Archiwum<\/b><\/p>\n

Pawe\u0142 Szott<\/h5>\n
nagroda w wysoko\u015bci 1000 z\u0142<\/h6>\n

Wyr\u00f3\u017cnienie zosta\u0142o przyznane za dwa zestawy z archiwum Paw\u0142a Szotta – „Ostatnie dni funkcjonowania istniej\u0105cych obiekt\u00f3w” oraz „Sport”.<\/p>\n

 <\/p>\n

<\/div>\n

 <\/p>\n\n\t\t<\/div> \n\t<\/div> <\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

\n\t
\n\t\t
\n\t\t\t

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Podzi\u0119kowania\u00a0<\/b><\/p>\n

Jeszcze raz serdecznie dzi\u0119kujemy za wszystkie zg\u0142oszenia!<\/p>\n

 <\/p>\n

Dzi\u0119kujemy cz\u0142onkom jury oraz partnerom.<\/p>\n

Do zobaczenia na fotograficznym szklaku.<\/p>\n

 <\/p>\n

Organizator:\u00a0<\/b><\/p>\n

Fundacja Pix.house\u00a0<\/strong><\/span><\/p>\n

koordynacja dzia\u0142a\u0144: Adrian Wykrota<\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Wsp\u00f3\u0142organizator:\u00a0<\/b><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

Konkurs realizowany w ramach\u00a0 projektu \u201ePIX.LAB – edukacyjne laboratorium fotografii\u201d – wsp\u00f3\u0142finansowanie Miasto Pozna\u0144 <\/strong>oraz Urz\u0105d Marsza\u0142kowski Wojew\u00f3dztwa Wielkopolskiego<\/strong>.<\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0 \"\"<\/p>\n


\nWsp\u00f3\u0142praca:
\n<\/strong>
\n\"\"<\/p>\n


\nPartnerzy medialni:<\/strong><\/p>\n

\"\"\u00a0 \u00a0 \u00a0 \"\"<\/p>\n

 <\/p>\n

PIX.HOUSE \u2014\u00a0 razem tworzymy miejsce dla fotografii!<\/p>\n\n\t\t<\/div> \n\t<\/div> <\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Dzi\u0119kujemy za 190 wyj\u0105tkowych zg\u0142osze\u0144 do tegorocznej edycji konkursu Talent Roku! Jury w sk\u0142adzie: Jan Brykczy\u0144ski, Joanna Tyczy\u0144ska, Krzysiek Or\u0142owski, Mateusz Kiszka oraz Katarzyna Gra\u017cewicz i Adrian Wykrota podj\u0119\u0142o decyzj\u0119. Poziom zg\u0142oszonych projekt\u00f3w by\u0142 bardzo wysoki, a r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 sposob\u00f3w obrazowania i opowiadania poprzez fotografi\u0119 \u2013...","protected":false},"author":11,"featured_media":40329,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[59],"tags":[],"class_list":["post-40271","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-co-z-ta-fotografia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40271","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/11"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=40271"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40271\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":40380,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/40271\/revisions\/40380"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/40329"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=40271"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=40271"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pix.house\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=40271"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}