Serdecznie zapraszamy na wystawę prac studenckich z Pracowni Fotografii Inscenizowanej kierunku Fotografia ASP w Gdańsku.

 

Miejsce: galeria Pix.house, ul. Głogowska 35A, Poznań

Wernisaż: 29.05.2026 | godz. 18:00

Wystawa trwa do: 20.06.2026

Galeria czynna w dniach: środa i czwartek (17:00 – 20:00) oraz sobota (11:00 – 15:00)

wstęp wolny

 

 

 

O wystawie:

 

Wystawa Untitled prezentuje cztery tegoroczne dyplomy licencjackie studentek kierunku Fotografia gdańskiej ASP z Pracowni Fotografii Inscenizowanej prowadzonej przez Agnieszkę Babińską oraz projekty artystyczne osób studiujących na kierunku Fotografia i kierunku Intermedia.

Projekt artystyczny Flumen Raisy Kadyrovej składa się z trzech powiązanych ze sobą części, które obrazują tożsamość jako nieustanny proces stawania się. W pierwszej autorka przekształca fotografie z rodzinnego archiwum w figury origami, uzupełnione ornamentami z odcisków własnego ciała, czyniąc z aktu składania praktykę medytacyjną i sposób przepracowywania pamięci o swoim dzieciństwie i jej relacji z matką. W drugiej części w sześciu fotografiach zestawia odciski własnej postaci z portretami matki, z których każda odnosi się do innego aspektu ich relacji, badając tożsamość jako napięcie między tym, co utrwalone, a tym, co efemeryczne. W trzeciej za pomocą kamery myśliwskiej rejestruje swoją codzienność macierzyństwa bez inscenizacji. Zebrany materiał w formie zwoju ukazuje tożsamość jako proces narastający w rytmie powtarzalnych, niepozornych gestów dnia codziennego.

Ulyana Babrova w projekcie Eidolon, wielkoformatowych, półprzezroczystych tkaninach przedstawia kobiety jej najbliższe – mamę, babcię, przyjaciółkę, sfotografowane przy użyciu kamer otworkowych. Miękkie, rozmyte, „malarskie” obrazy uzupełniają obiekty – czarne skrzynki, w których widz „podgląda” fotografie. . Pierwsza część wymaga oddalenia aby obraz stał się czytelny, druga wymaga przybliżenia i uważnego spojrzenia, co sprawia, że dystans staje się jednym z kluczowych elementów pracy.

Fotografie Klaudii Khan (Mielewczyk) OFF są próbą powrotu do najbardziej pierwotnego doświadczenia cielesności — obecności człowieka w naturze, poza rytmem codzienności, technologią i społeczną kontrolą. Cisza i wycofanie stają się nie tylko tematem fotografii, ale także metodą pracy. Akt przedstawiony w formie wielkoformatowej fototapety oraz kilku fotografii nie jest gestem prowokacji ani estetyzacją ciała. Jest próbą przywrócenia ciału jego podstawowego wymiaru: cielesności zanurzonej w świecie, współobecnej z naturą, doświadczającej chłodu, światła, ruchu, ciężaru i czasu. Autorka traktuje ciało jako formę ponadczasową — jako obraz, który istnieje pomiędzy kruchością a siłą, pomiędzy tym, co jednostkowe, a tym, co archetypiczne, interesuje ją ciało nie jako obiekt do oglądania, lecz jako żywa obecność; ciało, które nie jest oddzielone od świata, ale pozostaje z nim w nieustannej relacji. OFF jest opowieścią o wycofaniu, o powrocie do źródłowego kontaktu z naturą i o próbie odzyskania cielesności poza nadmiarem bodźców, obrazów i technologii. To projekt o ciele wolnym od codziennej funkcjonalności, a zarazem głęboko realnym: odczuwającym, zanurzonym, wystawionym na działanie żywiołów i światła.

Martyna Podlewska w Relikwiarzach zamyka pozostałości negatywów, polaroidy, fragmenty taśmy filmowej. Trzy obiekty uzupełnia płachta zszyta z rayogramów wykonanych na starych, przeterminowanych papierach fotograficznych. Przedmiot którego nie może fizycznie zatrzymać, staje się czymś metafizycznym zaklętym w zdjęciu przywołując te same odczucia. Dla autorki proces fotografowania jest kolekcjonowaniem, zbieraniem, zatrzymywaniem, przeglądaniem nagromadzonych wspomnień. Towarzyszy temu nastalgia i wrażliwość na pozostawiane przez ludzi przedmioty.
Cztery przywołane wyżej projekty uzpełania książka Poli Sztuk Autoportret samodzielnej jednostki, w której za pomocą podręcznego, kompaktowego aparatu analogowego zamraża trudne dla siebie chwile. Cykl o otwartym charakterze, archiwizacyjny, nieco pamiętnikowy, dokumentujący otoczenie i autorkę stanowi proces odbudowywania relacji jednostki z własnym procesem twórczym i samą sobą; adaptacji w nowej rzeczywistości, zaczynania od zera, ponownej wiary w sens swojej autonomii, drogi artystycznej.

Na wystawie zobaczymy instalację Oli August, fotografie zatopione w lateksie w formie „obrusu”; fotografie poddane procesowi destrukcji, zakopane w ziemi – Zgniłem Macieja Maszczyka; monotypię Weroniki Kurr na tkaninie wykonaną przy pomocy nałożenia emulsji światłoczułej; fotografie Klaudii Furtyk, Wiktorii Ram, Tadeusza Witkowskiego; autoportrety Zlaty Slavasheuskayej i Zuzanny Ziarnik oraz wideo Elizy Pilarskiej.

 

kuratorzy:
Agnieszka Babińska
współpraca kuratorska:
Adrian Wykrota
Tomasz Zerek

 

---

 

Organizator: 

 

 

 

 

 

Wystawa zorganizowana w ramach Inkubatora Inicjatyw Fotograficznych – projekt „PIX.LAB – edukacyjne laboratorium fotografii | wieloletni program działań kulturalnych i edukacyjnych”, który jest współfinansowany przez Miasto Poznań.

 

Dzięki wsparciu: 

 

Patronat medialny: